★

Bu kez delici bakışlarına çekilmekten başka bir seçeneğim de yoktu.

Vahşi gözlerinin acımasız sertliği beni olduğum yere mıhladığı an anladım.

Bir insan silahı gibi görünüyordu.

•••

Yeni bir Rina hatun üçlemesi ile yine bizi kendine çekecek karakterler. Canavar üçlemesinin ilk kitabı Canavarımın Kanı, beklentimi karşılayacağına eminim, henüz ortalara ulaşmış olsam da bu eleman tam benim kalemim. Türünün hakkını verir şekilde kurgular ile hayranız efendim. 😍

Neyse ben Kirill bey ile olan randevuma dönüyorum.

Siz daha önce Rina Kent kitabı okudunuz mu?

Dark romance türü kitapları seviyor musunuz?

Mateo ve Vera ikilisiyle Edens serisine veda ederken, buna hazır değilmişim yahu, bir burukluk üzerimde. Kitabı bitirdim, keyifli bitti ve Knox (Juniper Tepesi kitabının karakteri) hâlâ zirveyi korurken, en minnak Eden zirveyi zorlayarak serideki aşık olduğum ikinci erko olmayı başardı. Mateo, Vera’nın ışığıydı ve bizim kız bunu epey söyledi. "Parıldayarak karanlığı yok eden bir yıldızdı." Bence de öyle. Kesinlikle bulunduğu ortamda parlayan bir bey kendisi, neyse ne diyordum, tamam. Kitaba uzun bir yorum gelecek ve ben kendimi toparlar toparlamaz gevezelik ettiğim kısmı düzeltip sizinle yorumumu paylaşacağım.

Bir de uzun zamandır Türkçe altyazısını aradığım Fallen dizisi vardı. Buldum da, hatta ilk dört bölümü izlemiş ve gerisini sonraya bırakmıştım. Heh, onu da bitirdim. Biliyorsunuz ki ülkemizde çevrilen Düşüş kitabının uyarladığı dizi olur kendisi. Daha öncesinde serinin filmi olmuştu, konuyu işlemek görsel bazda efektlerin sahiciliği dersek film daha ağır basıyor, ama dizi başlı başına güzel olmuş. Oyuncular daha uymuş beğendim ben.

Benden havadisler böyle, sizden ne haber?

“Sen delisin!” diye bağırdı Jenny; göğsü körük gibi inip kalkıyordu. ”Şeytansın!”

”Sen de bir fahişesin canım,” diye cevap verdi Royce son derece vakur bir tavırla. Sonra ödü patlamış gibi görünen rahibe dönüp acele etmeksizin:”Hanımefendi ile ben evlenmek istiyoruz,” dedi.

Dindar adamın yüzünde gülünç bir ifade belirdi; sanki duyduklarına inanamamıştı. Üstünde beyaz renkte rahip elbiseleri ile Dominik rahiplerinin giydiği siyah cüppe vardı. Şaşkınlıktan çok, nezaketten bir adım geriye çekildi, huşu içindeki manastıra girmeleri için onlara yok verdi. ”S-söylediklerinizi yanlış anladım galiba efendim,” dedi.

“Tam tersi, doğru anladınız,” dedi Royce; bir yandan içeriye doğru ilerlerken Jenny’i kolundan çekiyordu.

••

En sevdiğim kitaptan kikirdeyerek güldüğüm bir alıntıyı paylaşayım dedim. Kitabı aklıma sokan @maddoctorbet kuzucuğuma gelsin. 🥰

Siz Judith McNaught kitaplarından hangilerini okudunuz?

Benim için güvenli diyeceğim serinin sonuncu kitabına da kavuştuk. Her bir kitabında her bir hikayesinde beni kendine bağlamış ve sevgimi sonuna kadar kazanmıştı. Serinin sonunda bizleri bekleyen serüvene bir kez daha kapılıp hep birlikte hikayeyi yaşasak mı? 🥰🥰

Sizlere seriden alıntılar da paylaşayım. 😍

Bazen yanlışı ya da doğruyu seçmek diye

bir şey yoktu. Olay, yanlışın içindeki doğruyu seçmekti.

• İndigo Dağı

★

Tanrım, pes etmek istiyordum. Bir insan, elleri kaymadan önce ipin ucunu ne kadar tutabilirdi? Bir kadın parçalanmadan önce kendini ne kadar bir arada tutabilirdi?

•Juniper Tepesi

★

Yaralarım çoğunlukla iyileşmişti ama bu acıyı yeniden yaşamaya hazır olduğum anlamına gelmiyordu. Çok zordu.

•Garnet Ovası

★

Biz bir fırtınaydık. Bardaktan boşanırcasına yağan yağmurda kaybolmuş iki ruhtan ibarettik.

•Jasper Vadisi

★

Lyla’nın eli benimkine kaydı.

Tek bir dokunuş.Baş döndürücü düşünceler durdu. Hayal kırıklığı azaldı. O göz kamaştırıcı mavi gözlere baktım ve dengeyi buldum.Lyla elimi tuttu, ben de onunkini.Cormac geçmişi çirkin renklerle yeniden boyamaya devam ederken onu dinledik.

•Crimson Nehri

 

★

Noa’nın bazı hislerinin olduğunu biliyordum ancak geçmişte kaldığına, artık beni sevdiğine inancım tamdı.

Aptalmışım meğer. Beni kandırmaktan başka bir şey yapmamış.

Yalancı. Yalancı!

•••

Serinin ikinci kitabını da soluk almadan okuyorum. O kadar sürükleyici ve heyecan dorukta ki bu kadar seveceğim ne yalan söyleyeyim beklemiyordum. Serinin üçüncü kitabı için şimdiden merak doluyorum. 

Siz Oyuncak Müzesi serisini okudunuz mu? Yazardan en sevdiğiniz kitap hangisi?

 

Yeni kitabımdan sizlere bir alıntı getirdim, yakın zamanda yayınlamaya da başlayacağım. Umarım siz de benim kadar seversiniz. 🥰

••

Acı dayanılmazdı.

Dayanması gerekirdi, dayanmalıydı. Hayallerine kavuşmaya bir adım kalmışken pes edemezdi. Ama hissettiği o acı, dayanılacak gibi değildi. Sanki bacağını saran bir ateş vardı ve yanıyordu. Sendeledi. Gelen hamleden kaçarken sol bacağına daha fazla yüklendi.

"Kahretsin."

Uğultular kulaklarını doldurdu, onda bir terslik olduğunu sezmiş gibi tribünleri dolduran seyircinin gözlerinde gördüğü artık heyecan değildi, hayal kırıklığıyla kaplanmış gözler üzerindeydi. Lanet etti.

Rakibi kazandı.

Sevgili günlük, bu sefer sana okuduğum kitaptan çıkardığım alıntılar ila geldim. Onları benim kadar sende sev olur mu? Hatta çok BEĞEN! Görsel hazırlarken kırk takla attım çünkü ^_^

Okuma etkinliğimizin üçüncü gününde hazırladığım tüm alıntılar ile karşınızdayım. Umarım seversiniz :)

Bu sefer farklı bir format ile karşınızdayım. Bir okuma etkinliğinde yer alırken birbirinden tatlı insanlarla tanıştım. Ve heyecanlıyım!

İlk okuma etkinliğim ve bu yüzden çoook heyecanlıyım!

Kitabımız Dokuz Yayınları tarafından çıkan Eda Tuzcalı'nın yeni kitabı Kadınımın Şarkısı.

aramızda kalsın ben okurken bayıldım! Sizlere de tavsiyemdir!

İşte alıntılarımız ;)

Golü son anda engelleyebilen kaleci arkadaşlarının tebriklerini kabul ederken Robert farkında olmadan kalktığı koltuğuna geri oturdu. Sea çatık kaşla sahayı izliyordu.

"Ofsayttı!"

robert pozisyonun tam olarak farkında değildi fakat Rus hakemin hatalı karar vermiş olabileceğine ihtimal vermiyordu. "Sanmıyorum."

Sea öfkeyle yineledi. "Sana ofsayttı dedim!"

"Tatlım bayrağı kaldırması gereken ben değilim. Neden bana kızıyorsun?"

"Çünkü ofsayttı!."

“Onlar senin için bağırıyorlar.”

Robert, onu çenesinden tutarak başını havaya kaldırdı. “Emin misin?”

Robert’ın ne demek istediğini anlamak istiyormuş gibi başını hafifçe sola eğerek kaşlarını çattı. Dışarıdaki sese bu kez duymak istemiyormuş gibi değil de tam aksine ne dediğini anlamak istiyormuş gibi odaklandı.

“Robbbeeeeeeeeeesiiii... Robeeeeeeesiiiii... Robbberttt Seaaaa”

Sea sonunda tezahüratlarda kendi adını ayrımsadığında yüzünde şaşkın bir ifade belirmişti. Robert dayanamayarak dudaklarına minik bir öpücük bıraktı ve ayağa kalkarak elini ona uzattı.

“Hazır mısın?”

Robert sahneye çıktığında kendisini bir sahtekâr gibi hissetmeden edememişti. Onu Sea ile birlikte görmek için para ödemiş binlerce kişiyi aldatmıştı. Tıpkı onu da aldattığı gibi... Her zamanki heyecanıyla değil de suçluluk duygusuyla karşılarında durmak gerçekten can yakıcıydı. Onun için çığlık atan binler, sahtekârlığını öğrendiklerinde ne tepki verecekti? Birçoğu kendisini dinliyor olmakla yetinebilirdi belki ama Robert onları kandırmış olmanın ağırlığını öyle de olsa hissedecekti.

Robert şarkının son dizelerini söylediğinde Jimmy ayağa kalkip alkışlamaya başladı.“Sea... Az bile söylemişsin” dedikten sonra Robert’e döndü.

“Robert bana bir şarkı yazman için ne yapmam gerekiyor? Seninle yaptam yeterlı olur mu?”

Robert adama kahkahalarla gülerken stüdyo da ona eşlik etmişti. Sea, “Cesedimi çiğnemen gerekir” dediğinde ortalık resmen inledi.

P.S: Bu kısımda itiraf etmeliyim ki kahkahalarıma engel olamadım :)

***